Część przyszłych matek, u których ciąża przebiegła prawidłowo i teraz szykują się na poród jest zdania, że skoro ich matki i matki ich matek cierpiały podczas porodu winny i one cierpieć. Dla dobra dziecka. Ale drogie mamy: jeszcze niejedno zdążycie zrobić dla jego dobra w ciągu całego swojego życia!

Kiedy Wasz niemowlak będzie Was budził po cztery razy w nocy prosząc o pokarm, kiedy niemowlę uzna, że czas aby zaczęły mu się wyżynać pierwsze ząbki, kiedy okaże się, że wszelkiej maści barbie dla dzieci, później gry komputerowe dla dzieci są po prostu niezbędne i dziecko nie obejdzie się bez nich w żaden sposób, kiedy wcześniej urządzi Wam sceny “to jest moje” mając około dwóch lat żeby za dziesięć lat później znów wejść w okres buntu, tym razem młodzieńczego/młodzieżowego przekonacie się, że ból przy porodzie nie był opłacalny. ;)

Ale jak go wyeliminować? Służą do tego specjalne znieczulenia i jeżeli anestezjolog nie powie, że istnieją przeciwwskazania do ich zastosowania masz prawo zdecydować się na znieczulenie.

Najczęściej lekarze stosują znieczulenie zewnątrzoponowe. Jest wprowadzane przez specjalny cewnik, który zostaje umieszczony w okolicy dolnej części kręgosłupa. Lek jest całkowicie bezpieczny dla przyszłego niemowlaka i dla kobiety – przyszłej matki. Łagodząc ból w dolnej części ciała nie powoduje zaniku świadomości. Jest idealnym rozwiązaniem dla wszystkich mam, które chcą wiedzieć, co działo się podczas porodu, pamiętać go.

Jednakże nie brakuje i przeciwników znieczulenia. I nie jest to wcale dziwne. Czemu? Bo w momencie, gdy matka jednak zdecyduje się na nie nie może panować nad porodem tak, jak by to miało miejsce, gdyby ze znieczulenia zrezygnowała. Środki znieczulające utrudniają wyczucie, że uległa rozwarciu szyjka macicy i lekarz musi być czujny jeszcze bardziej mówiąc kobiecie, kiedy ma przeć. Dla przeciwników porodów ze znieczuleniem to dostateczny powód, by zrezygnować z niego. Dla mnie – nie!